Przypomnijmy: Staż 117 to konkurs, który ogłosiliśmy po zakończeniu akcji Pokój 117, skierowanej do studentów wkraczających na rynek pracy. Postanowiliśmy nagrodzić zwycięzcę przyjęciem na płatny staż w redakcji Jobexpress.pl – do działu handlowego lub marketingu i PR. Co należało zrobić, by wygrać? Przekonać nas, że współpraca z nami nie byłaby tylko zapychaczem miejsca w CV. Szukaliśmy osoby ambitnej, której moglibyśmy pomóc w zawodowym starcie.

Nadesłaliście mnóstwo zgłoszeń. Niestety – ogromna większość nie spełniała kryteriów regulaminu. Ostatecznie w finale znalazło się dziewiętnaście prac konkursowych. Ocenialiśmy je pod kątem oryginalności, jakości wykonania i treści. Nie chcieliśmy dopuścić do sytuacji, w której zwyciężyłby utwór świetny formalnie, ale niezawierający informacji o kandydacie.

Doskonałych prac było tak wiele, że postanowiliśmy przyznać DWIE NAGRODY GŁÓWNE… i jedno wyróżnienie.

Oto zwycięzcy konkursu Staż 117

WYRÓŻNIENIE

Karolina Markowska

Karolina przesłała nam CV w formie sesji zdjęciowej. Nie są to jednak nudne, statyczne fotografie, a zdjęcia pełne dynamizmu, udowadniające że autorka jest osobą energiczną i pomysłową. W naszym rankingu Karolina uplasowała się tak blisko zwycięzców, że chcemy nagrodzić ją przynajmniej drobnym upominkiem – firmowym kubkiem Jobexpress.pl.

NAGRODA GŁÓWNA

Katarzyna Skowronek

Trudno było nam wyjść z podziwu, gdy po raz pierwszy zobaczyliśmy film nadesłany przez Katarzynę. Dla pewności, że nam się nie przywidział, obejrzeliśmy go po raz drugi. Trwająca ponad siedem minut, daleka od monotonii, szybko zmontowana produkcja, zawierająca nawet efekty specjalne, zdobyła u nas najwyższe noty – mimo że dałoby się ją jeszcze usprawnić. Jako że szlifowanie talentu to jeden z głównych celów stażu, Kasia zdobywa główną nagrodę.

NAGRODA GŁÓWNA

Łukasz Sikora

Pewnego styczniowego popołudnia, wróciwszy z przerwy obiadowej, znaleźliśmy na biurku tajemnicze pudełko. Podeszliśmy do niego z ciekawością, zastanawiając się, czy to pomyłka listonosza, czy chińszczyzna, którą zamówiliśmy trzy dni temu, a która nigdy do nas nie dotarła. Prawda okazała się o wiele bardziej zaskakująca. W nasze ręce wpadła prawdziwa kapsuła czasu, a w niej wiadomość wysłana z przyszłości. Łukasz, absolwent filologii polskiej, wrzucił ją do tunelu czasoprzestrzennego, starając się zapobiec fatalnemu błędowi. Jakiemu? Posłuchajcie sami. A Łukasza zapraszamy na staż.

Audio:

UWAGA: ZE ZWYCIĘZCAMI SKONTAKTUJEMY SIĘ

W PRZYSZŁYM TYGODNIU

Na zakończenie przygody z pokojem 117 gorąco dziękujemy wszystkim uczestnikom konkursu. Włożyliście w swoje prace dużo serca i poświęciliście im wiele czasu. Widzimy i doceniamy Wasz trud. Wierzymy, że z taką pomysłowością nie napotkacie żadnych przeszkód podczas poszukiwania pracy.

Powodzenia w przyszłych przedsięwzięciach!
Ekipa Jobexpress.pl

Teraz czeka nas bardzo pracowity tydzień – będziemy słuchać, czytać, oglądać, żeby już w ten piątek podać Wam ostateczne wyniki wraz z prezentacją najlepszej konkursowej pracy. A nie będzie to łatwy wybór…

Do przeczytania w piątek!

Jak to zrobić? Wystarczy przekonać nas, że jesteś odpowiednim kandydatem na to stanowisko. W jaki sposób? Dowolnie – puśćcie wodze wyobraźni – fotografujcie, nagrywajcie filmy, piszcie teksty, klejcie figury z papieru, śpiewajcie, grajcie, tańczcie i stepujcie. Na autora najbardziej kreatywnej aplikacji czeka miesięczny staż w dziale PR/marketing lub handlowym.

Uwaga! Pamiętajcie, by w swojej prezentacji zawrzeć liczbę 117!

Regulamin konkursu znajdziecie tutaj, a opis stażu tutaj.

A na marginesie – podziękowania za użyczenie głosu Czarnemu należą się Norbertowi z zaprzyjaźnionego Work Expressu.

Owszem, każda opisana sytuacja wydarzyła się w rzeczywistości, a jeśli publikowaliśmy rozmowę, była to rozmowa prawdziwa – nie inscenizowana. Naprawdę testowaliśmy skuteczność szeroko promowanych, innowacyjnych metod poszukiwania pracy. Rozdawaliśmy CV, partyzancko rozwieszaliśmy własnoręcznie przygotowany baner, szukaliśmy zajęcia w ciemno, rozwieszaliśmy ogłoszenia na słupach, reklamowaliśmy się w portalach internetowych itp. itd. Sami zresztą widzieliście – wykorzystywaliśmy metody dostępne dla każdego studenta.

Robiliśmy to, ponieważ do niedawna byliśmy jednymi z Was. Rozumiemy problemy, jakie napotykacie podczas szukania zatrudnienia. Bez studenckiej „maski” bylibyśmy niewiarygodni dla potencjalnych pracodawców, a zatem nasze starania, mające na celu wybadanie zachowań względem studentów, byłyby daremne.

Kim jesteśmy*

Jesteśmy grupą (ciągle) młodych ludzi, którzy mimo obcowania z twardą rzeczywistością nie wyzbyli się ideałów. Wiemy, jak trudno jest zdobyć pracę – zwłaszcza będąc studentem. Wiemy, że często żacy są zatrudniani jako tania siła robocza. Wiemy, że dla wielu pracodawców kandydaci w trakcie nauki są nikim. I staramy się to zmienić.

Mając bagaż nieprzyjemnych doświadczeń z pracodawcami, założyliśmy portal pracy Jobexpress.pl, wyróżniający się wśród konkurencji zasadniczą cechą: publikowane są na nim wyłącznie rzetelne oferty pracy. Ogłoszenie jednej firmy zduplikowane dwadzieścia razy? Nie u nas. Oferta “wielkie zarobki, zadzwoń pod XXX”? Tego też nie znajdziecie. Podejrzani, na poły anonimowi pracodawcy? Nie zamierzamy dawać im szansy dokonania oszustwa. Szukanie zatrudnienia traktujemy poważnie. Zwłaszcza jeśli zajmują się tym studenci.

Specjalnie dla żaków stworzyliśmy odrębną sekcję w portalu. Znajdziecie w niej ponad tysiąc aktualnych ofert pracy, poradniki, artykuły, a także wiadomości o nowych inicjatywach związanych z kształceniem i karierą zawodową. Współpracujemy z licznymi biurami karier oraz inkubatorami przedsiębiorczości. Wspieramy wszelkie inicjatywy, które pomogą młodym ludziom wkroczyć na rynek pracy.

I nie zamierzamy na tym poprzestać

A co zamierzamy? Kontynuować ulepszanie portalu, podejmować nowe inicjatywy i sprawiać, że w procesach rekrutacji studenci będą traktowani tak dobrze, jak na to zasługują. Jeżeli macie pomysły, uwagi, czy jeśli chcecie podzielić się swoimi przemyśleniami – odwiedźcie nasz portal, napiszcie e-mail, zostawcie komentarz pod wpisem, wyślijcie nam gołębia pocztowego albo rozpalcie ognisko i wysyłajcie sygnały dymne. Chcemy mieć z Wami kontakt i jak najlepiej poznać Wasze potrzeby – by szybko i skutecznie na nie reagować.

Pozdrawiamy i polecamy się na przyszłość

Ewka, Czarny, Miłosz i Wiktor

tudzież

Agnieszka, Natalia, Łukasz i Michał

oraz reszta załogi Jobexpress.pl

*gratulujemy tym kilkunastu osobom, które przejrzały nas wcześniej – świetna detektywistyczna robota!

ALE, ALE, TO NIE WSZYSTKO!

Myśleliście, że tak po prostu zamkniemy tego bloga?

O, nie! Mamy dla was coś jeszcze… a mianowicie

PŁATNY STAŻ W JOBEXPRESS.PL, który jest nagrodą w naszym konkursie.

Szczegóły w zakładce “KONKURS”

Mity a rzeczywistość

Podczas poszukiwania pracy często ogranicza nas stereotypowe myślenie: tu nie próbujmy, tak nie róbmy, za to coś innego na pewno pomoże. Niektóre dogmaty nie mają jednak odniesienia do rzeczywistości. Jakie?

Mit pierwszy: Wystarczy mieć gadane

Czytaliście “Centennial”? Jednym z wątków powieści jest los aktora, który potrafi tak dobrze kłamać, że przejmuje rolę właściciela ziemskiego i staje się zarządcą miasta. Historia ta bazuje na popularnym przekonaniu, że wystarczy mieć gadane, by osiągnąć sukces w dowolnej dziedzinie. To jednak fikcja. Bez kwalifikacji NIE DA SIĘ znaleźć zatrudnienia, co sprawdziliśmy na własnej skórze – wysyłając jednego z nas na rozmowę o pracy na stanowisku przewyższającym nasze kompetencje. Pamiętacie?

Mit drugi: MUSISZ być kreatywny

W Internecie można znaleźć mnóstwo informacji o tym, że jeden czy drugi bezrobotny sfilmował/namalował/zaśpiewał swoje CV i został niemalże rozerwany przez pracodawców z całego kraju. Rzeczywistość – przynajmniej polska rzeczywistość – nie jest tak różowa. Pamiętacie nasz baner?

Inicjatywa była dobrze widoczna i interesująca – wszak pisały o niej liczne media, a specjaliści chwalili pomysłowość. Wiecie, ilu pracodawców zareagowało na taką formę autoreklamy? ŻADEN. Być może to tylko specyfika naszego kraju. Być może pomysł był zbyt ekstrawagancki dla przeciętnego przedsiębiorcy… W każdym razie – zawiódł. Pracodawcy podobnie zareagowali zresztą na rysowane CV, a także na akcję z człowiekiem-reklamą, rozdającym CV w siedzibach firm i na ulicy.

Mit trzeci: bądź WSZĘDZIE

Szeroko zakrojona działalność autopromocyjna może być dobrym wyjściem – jeżeli nie macie pomysłu na karierę. Ale jeśli chcecie pracować w określonym zawodzie, lepiej skupić się na kontaktach z wybranymi firmami i działalności na portalach branżowych (np. społecznościowych). Co z tego, że nasz Czarny miał swoje CV w Prezi, konta na dziesięciu portalach, wrzucał ogłoszenia o szukaniu pracy, robił CV w formie rysunkowej, skoro w interesującej go branży informatycznej odpowiedzi na aplikacje było jak na lekarstwo? Niezależnie od tego, jak „innowacyjnie” podchodził do rekrutacji, bo tradycyjne aplikacje też odrzucano.

Słowo o rynku pracy

Polski rynek pracy w istocie jest specyficzny; nie napiszemy, że niepowodzenia wynikały tylko z naszych (zamierzonych lub nie) błędów. Pamiętacie opowieść Wiktora o tym, jak potencjalny pracodawca zmarnował jego czas, kłamiąc o charakterze pracy? Albo o rozmowie telefonicznej, w której (również Wiktora) zapraszano na rekrutację, nie podając żadnych szczegółów stanowiska? Albo o podejrzanych, tajemniczych mailach?

Znalazłem Twoje ogłoszenie na portalu Z w dziale PRACA.
Jeśli nadal jesteś zainteresowany pracą, w której zarabiasz tyle ile pracujesz a w przyszłości masz swój własny dochód pasywny – daj znać umówimy się na konkretny dzień i godzinę, gdzie przedstawię Ci na Skypie wszystkie szczegóły.

Polscy pracodawcy nie są idealni. To zresztą oczywiste – przecież zainspirowali nas do założenia tego bloga.

Skuteczne metody

Nie powiemy, że się tego nie spodziewaliśmy, ale na polskim rynku pracy skutkuje systematyczność, staranność i… optymizm. Jako student nie masz doświadczenia, nie zawsze posiadasz też wymaganą w upatrzonej branży wiedzę. Dlatego musisz przekonywać pracodawców innymi swoimi cechami. Odpowiedzialność, otwarcie, pozytywne nastawienie, elegancja – to wszystko pomoże na rozmowie kwalifikacyjnej. Ale to tylko otoczka; kwestie drugorzędne. Najważniejsze to nie udawać kogoś, kim się nie jest. Jeżeli masz predyspozycje i chęci, wyrazi je samo twoje spojrzenie. Pamiętaj, że poradniki szukania pracy oferują wskazówki, a nie gotowy, sprawdzony wzorzec zachowań, który gwarantuje zatrudnienie.

Pozostaje jeszcze jedno pytanie: jak szukać ofert pracy? Jedno słowo: Internet. To już nie przyszłość rynku pracy; to teraźniejszość. Nawet nie będziemy tłumaczyć, dlaczego. Zresztą przyznajcie się: kto z Was korzysta w tym celu z gazet czy urzędów pracy? Świat idzie naprzód, więc trzeba dotrzymać mu kroku.

A zrzucanie masek? O tym napiszemy jutro.

Panie, panowie, drogi pokoju 117. Ewo, Czarny, Miłoszu… i ty też, pająku Zygmuncie, który tu kiedyś żyłeś. Mam zaszczyt ogłosić wam wszystkim, iż…

WYGRAŁEM!

To znaczy – znalazłem pracę. Tę, o której pisałem. Wprawdzie nie wiem, czy jest bardziej, czy mniej płatna od waszej, ale jako że wy ŻADNEJ nie znaleźliście, można mnie chyba uznać za zwycięzcę przez walkower.

Czas na szampana oraz zobrazowanie reakcji kolegów za pomocą fotografii zwierząt:

A teraz kilka punktów podsumowania.

1. Mam pracę.

2. Mam pracę.

3. Wasze ko(s)miczne metody sprawdzają się tylko w bajkach i artykułach z tabloidów.

4. Student MOŻE znaleźć dobrą pracę. I to w kryzysie.

5. Mam pracę.

6. Miłosz, nie mogę uwierzyć że założyłeś na łeb pudło po parówkach i biegałeś z tym po mieście. Mam nadzieję, że przynajmniej dobrze się bawiłeś.:)

No i patrzcie. Mam pracę.

Co wy na to?

Wiktor

Ewa – firma z rozmowy kwalifikacyjnej nie dzwoni. Uruchamiam najbardziej znienawidzony przeze mnie sposób szukania pracy, czyli popytam znajomych i znajomych znajomych, czy o czymś fajnym nie słyszeli. Na dodatek mój wykładowca (z przedmiotu, na który mam napisać pracę semestralną) przemaglował mnie ostatnio na temat samego eksperymentu i pokoju. Podobno ma zacząć zaglądać na tego bloga… Matko Boska!

Czarny – chłopak jakby ostatnio przysnął. Nic nie tworzy, tylko rozsyła swoje genialne CV licząc na cud i wykręca się zajęciami na uczelni. Niezbyt mądrze.

Wiktor – taaak, Wiktor… Był już na dwóch rozmowach kwalifikacyjnych (a nawet na trzech, jeśli liczyć też tą telefoniczną), teraz siedzi w pokoju i gryzie paznokcie, chociaż przed nami udaje, że w ogóle go ta praca nie obchodzi. No i oczywiście zostawił ogłoszenie na kilku darmowych portalach, ale nie wyszło mu to na zdrowie.

Miłosz – po kilku dniach nieaktywności wystrzelił z TigerJobManem i ulotkowym CV. Nie wiem, jak wygląda jego skrzynka pocztowa, bo jeszcze się nie zwierzał, ale podejrzewam, że jest pełna dziwnych ofert pracy.

W zasadzie było tak standardowo, że nie ma o czym pisać. I chwała za to Zeusowi. Poza niezbyt fortunnym doborem niektórych sformułowań, pan od rekrutacji był miły i przeprowadził rozmowę fachowo (częściowo po angielsku). Ja zaś nie kłamałem, nie udawałem kogoś innego, nie ściemniałem co do moich oczekiwań czy motywów… I chyba poszło mi przyzwoicie. Pożegnaliśmy się w dobrym nastroju, dzięki czemu powrót do domu był bardzo przyjemny. Nawet nie przeszkadzało mi, że mamy jesień, której szczerze i z całego serca nienawidzę.

Teraz pozostaje tylko czekać na odpowiedź.

Trzymajcie kciuki.

Wiktor

*pamiętajcie, dzieci – nie mówimy “dzień wczorajszy” ani “dzień dzisiejszy”, ponieważ mamy do dyspozycji takie słówka jak “wczoraj” i “dziś”. A swoją drogą “wczoraj” to bardzo zabawne słowo. Powtórzcie je szybko kilka razy. Brzmi jak ruski rozkaz. “Wczoraj to, Wania!”, haha.